YANLIŞ OYNANAN SAKLAMBAÇ

Yanılan biz miyiz,yoksa hayat mı bizi yanıltıyor?yeniliyor muyuz bizi yanıltanlara karşı,yoksa onları yolcu edince hayatımızdan kazanıyor muyuz tüm oyunları?1,2,3,4,5...97,98,99...100 sağım solum önüm arkam saklanmayan ebe sobe...bu tümce çocukluğumun en safiyane oyununa aitti,oysa şimdi hala o tümceyi kullanıp gerçek yüzlerini saklayanlar arasında sıkışmış hissediyorum kendimi.Oyunun hakemi olmak istiyorum ve hepsini oyundan atmak,çünkü hepsi yanlış oynuyor bu oyunu.Saklambaç çocuk masumiyetiyle,çocuk heyecanı içinde küçük gizemler yarattiğini sanarak ama her zaman da tüm içini dışına yansıtarak oynanır demek istiyorum.Oysa siz başka başka maskelerle gelip ebe yerine; hep aldatmak istiyorsunuz beni,ve ben 100e kadar sayarken meğer arkamda her yüz bir diğerinin yerini almış,aklım karışıyor ve uzaklaşıyorum ebe yerinden ,sonra da yeniliyorum oyunda,sahte saklambaç oyununda...ben yine de çocukluğumun güzel oyunu saklambacı kendi kurallarım içinde oynamaya devam ediyorum,sahte oyunculardan kendimi saklayıp çocuk oyuncular ortaya çıkınca da kendimi ele vererek...