Bazen..bazen oluyor bazen.ve insan kendini hiç ummadığı,tanımadığı duyguların içinde ve etrafını hiç bilmediği düşünce telleriyle çevrilmiş buluyor
Sebepsiz gülücükler,bağırarak şarkı söyleme isteği,aşık olma arifesinde küçük tesadüfleri mucize olarak nitelemek..Sonra eğlenceli bir günün sonundaki durgunluklar,ağlama isteği,kopkoyu bir yalnızlığın soğukluğunda bulmak kendini...ve bir kehanetçinin ağzından dökülen sözler fark ettiriyor onu tanımadan ona kavuşma isteği içinde olduğunu.en somut arzuların hayatın en soyut yönü olduğunu duyumsamak,onun da seni orada ,tam da senin gittiğin yerde, seni beklediğinin düşünü tüm gerçeklere tercih etmek,kaçmak cesaretini gösteremeden hep aynı noktada durmak onun senden gitmesine izin vermezken sana gelmesini de engellemek...üşüdüğünde onun ruhuna sarılıp ısınmak,kavrulduğundaysa onun tüm benliğinni tüm hayattan silip atmak arasında dengesiz kararlar almak
tüm bu tanımsız haller ve tüm tutarlı çelişkiler...işte aşk...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder