Yüzünde huzur buluyorum,sesinde sevecenlik gözlerinse yabancı yabancı bakıyor bana.Benim içinse şu sıra hiç kimse senden tanıdık değil ve hiç kimse bilmiyor yüzümü tek güldürenin sen olduğunu.Ağlatansa ne çok bi bilsen..Senden önce ne çok incindim ne çok reddedildim ve ne çok bakakaldım gidenin ardısıra.
Şimdi gökyüzündeki dilek tutabildiğim tek yıldızım sensin ama nolurr kayıp gitme çünkü korkuyorum milyonlarcası gibi bu isteğimin de reddedilmesinden.
Artık içinde bol sevmek,özlemek,gülmek,tanımak,tanışmak fiillerinin olduğu senden sonralı cümleler kurmak istiyorum ki sensiz cümleler çok bayatladı ve dilimi yakıyorlar.
Doğru ya ben kimim biliyor musun ki bunları yazıyorum sana.Sahi insan tanımadığı birisini sevebilir mi?Bilemem ama biz iki tanıdık olmasak da iki yabancı hiç değiliz.Yine de önce sen beni tanımalısın.Zira ben seni gözler birbirine değdiği an tanımıştım belki de ama sen sadece bakmıştın görmemiştin.Bekliyorum beni görecek misin diye belki de o gördüğün an tanıştığımız an olacaktır....
Yine de hayatın senden geleceğini ummak hakkını saklı tutuyorum kendime,o ana dek.Öyle hayat vaad ediyor ki bakışların belki bu vaadler bana değil ama etlkisinden de kurtulmak mümkün değil.
Yalnızlığından başka sığınağı olmayan ve senin onu bulmanı uman bu tanımadığının senden tek dileği ona bakman ve gülümsemen.....öyle ağlatanlar oldu ki..şimdi seninle gülme vaktidir ömrün
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder