Bir anda oldu
Duruldu dediğim kalp çırpındı adeta yerinden çıkmak için.Kozasını yırtmaya çalışan bir kelebek heyecanıyla...Gözlerimse vücuttaki hareket iradesini ele geçirmek istiyordu o sırada o yüze dönmek için.Ama o yüze dönmek yeniden geçmişe dönmek demekti.Yeniden acılar yeniden anlık mutluluklar,yeni gülüşler,yeni hayaller ve yeniden içimdeki kırıkların sesini duymam demekti.Bakmadım.Onu görmek o an her şeyin üstünde bir istek de olsa geçmişe perde çekip;geleceğe,umuda,mutlu olma ihtimaline odaklanmış ve de yalnızlığı göze almış at gözlüklerini çıkarmadım.Gözleri engelleyebildim de İÇimi titreten sesi duyma isteği,özlemini dindiremedim içimde.Adımlarım ağırlaşıp zaman yavaşlarken ismimi başkasından duymayı ilk kez bu kadar çok,ilk kez bu kadar yoğun istedim.O yoğun,özlemle yoğun o anda bile hiçbir şeyin olmayacağını bir ağaç yaprağını bile kıpırdatacak bi değişimin olmayacağını biliyordum.Biliyordum ki benim ruhumda yeni dinmeyen sızılar yaratan o an,başka hiçbir kimsede,hiçbir anda,hiçbir yerde silik bir iz bile bırakmayacak.
Etkilendiklerimin etkisizliğimi hissetmek...Hep edilgen cümlelerin öznesi olup hiç etkin cümle olamamak...Hep bekleyen olup hiç beklenmeyen.İşte bugünkü ben işte bugünkü burcunun hesap defteri
Duyarsızlık alanmımı genişletmeye çabalarken küskünlüklerim de artıyor.İçimdeki titreyişler yumuşak dokunuşlar beklerken,vakit onalra,bana kırbaçlarla acımasız vuruşlarla karşılık veriyor.
Aşka olan cesaretim,korkaklığa dönüşüyor (bir zamnlar cesaretim var mı aşka şarkısını mırıldayan bu sesin kalbi şimdilerde en korkaklar arasında),yalnızlığa sığınıyor.Sevilme isteğim,sevmemek mücadelesine;özlenmeye olan hasretim özlemsizliklere koşuyor
Tüm bildiklerim değişiyor,hayatımdaki baskın hisler silikleş,iyor.Düşler ötesinde bir uzaklığa gidiyor her şey.Çünkü düş kurmanı yasak olduğu gerçekler arasında unutuyorum düş kurmayı.Ve ben yalnız,sessiz,kıpırtısız,gözyaşısız,ruhsuz;yanımda onur,direnç,inatla yaşadığıma kendimi inandırmaya çalışıyorum (yaşadığımı sanıyorum)....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder