Sevmek miydi yaraların sebebi;yoksa sevilmemek miydi bu içimi sızlatan şey?
Yürekteki yangın özlemekten miydi yoksa yalnızlığın yakıcılığından mı?
Susmak;dert anlatamamanın sonucu mu yoksa tek ifadesi mi bu bendeki deliliğin?
Ne desem olmuyor.Doğru cevabı bulamıyorum ; şıklar eleyip kalanlar arasında seçim yapamıyorum. Olmadık bi zamanda olmadık bi mekanda takılıyor aklım sorulara.Mesela bir film repliğinde düşüyorsun içime neden yoksun diye.Sonra bir ezgiyi mırıldanırken ürperiyor içim kimsesizliğimle yüzleşince.Bazen de hiçlikle meşgulken saflığıma,aldanmışlığıma,kanmışlığıma üzülür buluyorum kendimi.Saplantılı hallerimle sorgulamamsa her daim devam... Yazmakta,düşünmekte,konuşmakta,susmakta kendim varım.Sorularda herkes var.Bazen sorulardan çıkarıyorum kendimi ve kararlar alıyorum silmeye dair.Siliyorum yeniden yazılıyor içimdekiler;yeniden özleniyor kişiler ve yeniden seviliyor olmaz olmazlar...
sonra sen yoksun kimse yok ben de yokum; sadece süzülen gözyaşları var boşluğa ve yok olmuş zamanlar
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder