yılın ilk karı
kar taneleri nazlı bir kız çocuğu
kar taneleri hafif bir rüzgar
aşk bazen ılık bir meltem
bazen sert bir fırtına olup gönlümde
kendinden başka ne varsa akılda alıp götürüyor
tüm bedenimde kendi hükümranlığını kuruyor
dışarısı beyaz bir battaniyeyle kucaklaşırken
ben aşkın çocuksuluğu,masumluğu,heyecanıyla ısınıyorum
öte yandan da şiddeti,asiliği,karşı konulamaz etkisi
tutsak ediyor beni kendisine
kar taneleri ufak,kar taneleri cılız
her biri hep aynı
her biri hep farklı
ben yine bir aşkın pençesinde
yine aynı teleşlarda
ama hep farklı heyecanlarda...
farklı gözlerin farklı derinliklerinde kayboluyorum
kar taneleri ateş koru
kar taneleri gülücük sebebi
gönül cam kırılganlığında,
duygularsa demir gibi güçlü
yok etmek için yaktığım ateşler
beni kavurdukça daha çok tutunuyorum aşka,sevdaya
ve bir kışa girerken aşık oluyorum
aşık olurken ruhum kışa dönüşüyor
kıştaki karamsarlık,umutsuzluk,yalnızlık var aşkımda
hem üşüyorum sıcak mevsimlere göç etme niyeti içinde
hem de soğuğun büyüleyiciliğinden kopup gidemiyorum
aşksızlığa ulaşamadım
aşk madalyasının bi yönündeyim şimdi
yüzü karanlıkta kalmış
güneşin bi gülümsemesini bekliyor yürek
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder