MÜLTECİ

aşklarımda mülteciyim her daim
her birinde öylesine naif, öylesine kırılgan
öylesine savunmasız ve öylesine aşık
öylesine yerleşme niyetindeyim
tek vatanım;tek sıcaklığım;
tek yalnızlığımın paydaşı olsun istiyorum o
o ise aidiyetimi kabul etmiyor
sadece öylece bakıyorum gözlerine
öylesine konuyorum gönlüne
o kadar;
fazlası değil

ve fakat aşık olunanlar göçmen kuşlar misali
transit geçiyorlar gözümün önünden
gönlümün en dibinden
ruhumun yalnızlığından

bu kalp onsuzluk aidiyeti içinde kaybolup giderken
ben onunki dışında hiçbir gönlün vatandaşlığı istemiyor
sadece vatansız duygularımın himayesine sığınıyorum