KS

Konur sokağı sendin,sendi konur sokağı

içindeki yüzler sendin;aranan,beklenen,özlenen hep sendin

caddeyi dolduran sesler senden gelip kalbe çarparken

kalpse sokağ(ın)a her adımda sen diye çarpıyordu

anılardı sokaktan geçerken gözlerimin önüne gelen

sonra gözlerimde yaşlar biriktiren anılar...

ve sen gözümde bir yaştın,ama yaşlar aktıkça gözümden

sen düşmüyordun kalbimden,ruhuma sızıyordun adeta

sonra tam da tavladaki dübeşle eşleşecekken

birden hep yekle alıp başını gitmiştin hayatımdan kendini

sessizce,umarsızca,bensizce....

şimdi ben sensizce konur sokağı kimsesizi gibi...