Sen başkalarının gözlerindesin ben senin gözlerindey(d)im.
Bekliyordum seni hem uzaklaşıyordum hem de bekliyordum gelmeni.Sana baktıkça yeni umutlar yaratıyordum kendime.Bir çocuğun şekere sevinmesi gibi bi sözcüğüne seviniyordum
sonra o şekerin bağımlılık yarattığını fark ettim.Bağımlıkta olduğu gibi hep anlık mutluluklar yarattın sen bende,sonrası sıkıntı.Sen başkalarının yerini dolduramıyorsun ben senin yerini...Belki şu an ikimizin de gözlerinden birer damla yaş düşüyor.Biri benim gözümden senin gönlüne,diğeri senin gözünden başka gönüllere.Hep böyle devam ediyor sanırım.Biri birisini özlüyor o da başkasının hasretini çekiyor.Bu hüzün zinciri insanın umutlarından uyandığı noktada kopmaya başlıyor.Şimdi ben de o zincirden çıkıyorum seni orda bırakarak.
Yani sen hala zincirleme hüzünlerin aşkını yaşarken ben tüm karmaşıklığın tek bir sözcüğe sığdığı durumdayım:hoşçakaldayım
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder